بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

وَإِذْ نَجَّیْنَاکُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَسُومُونَکُمْ سُوَءَ الْعَذَابِ
یُذَبِّحُونَ أَبْنَاءکُمْ وَیَسْتَحْیُونَ نِسَاءکُمْ
وَفِی ذَلِکُم بَلاءٌ مِّن رَّبِّکُمْ عَظِیمٌ
...
و به (یاد بیاورید) هنگامی که از فرعونیان- که شما را سخت شکنجه می‌کردند- نجاتتان دادیم.
که بچّه‌هاتان را می‌کشتند و زن‌هاتان را زنده نگه می‌داشتند
و در آن آزمایش بزرگی از طرف پروردگارتان بود.
...
برای این روزهای خواهران و برادرانم در مصر.

چوب خیزران است که بر لب و دندان‌های حسین‌تان می‌خورَد. صدای شیون و زاری بانوان و بچّه‌ها بلند می‌شود. شما امّا همان‌جاها که همه فکر می‌کنند می‌شکنید، می‌ایستید. همان‌جاها که هر کسی فرومی‌افتد بلند می‌شوید. از سجّاد علیه السّلام اذن می‌گیرید، می‌ایستید، همه نگاه‌ها به سمت شما برمی‌گردد، بسمِ الله می‌گویید، هنوز کسی باور نکرده این‌جا هم عوض شیون و زاری شما می‌خواهید خطابه کنید، چوب توی دست‌های یزید می‌ایستد، نفس‌ها توی سینه حبس می‌شود، شروع کرده‌اید، با حمد و سپاس شروع کرده‌اید! و با این آیه آب پاکی را روی دست جماعت خبیث ریخته‌اید: ثمّ کانَ عاقبه الّذین اساؤو السّوآ اَن کذّبوا بآیات الله و کانوا بِها یستهزؤؤن و ... و با حمد و سپاس تمام می‌کنید. می‌نشینید. تمام شد. فتح کاخ شام هم تمام شد. در هم کوبیده‌اید همه این دستگاه را درهم کوبیدنی! راستی که شما وارث فاتح فتوحات مبین هستید بانو. کجاست حیدر علیه السّلام که خون‌ش را این‌چنین جوشیده در رگ‌های شما ببیند؟!